Yargıtay 3. Hukuk Dairesi
2025/4447 E., 2026/1393 K. · 11 Mart 2026
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 3. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2025/4447 |
| Karar no | 2026/1393 |
| Karar tarihi | 11 Mart 2026 |
Konu
Bu kararda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 203, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 669 ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 370 anılmaktadır.
Karardan
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davanın niteliği gereği ispat külfetinin davacıda olduğu, davacı tarafından ise davasını ispata yarar herhangi bir delil sunulmadığı, dava konusu taşınmazın muris tarafından satış suretiyle temlikinin iradî olduğu, talimata aykırı hareket edildiği, vekalet görevinin kötüye kullanıldığı, iradenin fesada uğratıldığı iddialarının kanıtlanamadığı, davalı vekilin murisin eşi olduğu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 203. maddesi itibariyle ödemenin yazılı belge ile ispatı şart olmayıp tanık beyanlarıyla da ispatının mümkün bulunduğu, dosyada dinlenen davalı tanık beyanlarından taşınmaz satım bedelinin murise ödendiğine bizzat şahit olunduğu ve bu bedelin muris tarafından davalıya minnet duygusu ile geri verildiği gözetilerek davanın reddine karar verilmiş olmasında isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle, istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş;
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.