İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi

2026/350 E., 2026/5864 K. · 2 Haziran 2026

Künye

MahkemeYargıtay 2. Hukuk Dairesi
Esas no2026/350
Karar no2026/5864
Karar tarihi2 Haziran 2026

Konu

Bu kararda 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 162, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 163 ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 370 anılmaktadır.

Karardan

Somut uyuşmazlıkta yapılan yargılama ve toplanan delillerden, her ne kadar İlk Derece Mahkemesince davacı kadının 4721 sayılı Kanun'un 162 nci maddesine dayalı davası, yaşanan olay üzerinden dava tarihi itibari ile altı aydan uzun bir süre geçtiği gerekçesi ile hak düşürücü süreden reddedilmişse de; davalı erkeğin yeğeninin, davacı kadının yüzüne kezzap attığı, kadının bu olay neticesinde kör olduğu, davacı kadının tanıklarının beyanına göre bu olaydan önce erkeğin cezaevinden izinli çıktığı, kadını alarak ailesinin evine götürdüğü, bu ortamda kadının bu eyleme maruz kaldığı, bu olayı davalı erkeğin yaptırdığını öğrendikleri, ancak bunu ne zaman öğrendiklerinin belli olmadığı ayrıca davalı erkeğin bundan sonra da ''yaptığım işi yarım bırakmayacağım'' diyerek olaya ilişkin tehdidinin devam ettiği anlaşılmaktadır. Bu durumda hak düşürücü sürenin geçtiğinden bahsedilemez ve 4721 sayılı Kanun'un 162 nci maddesinin kabulü koşulları oluşmuştur. O halde davacı kadının 4721 sayılı Kanun'un 162 nci maddesi uyarınca açtığı boşanma davasının kabulü gerekirken hatalı değerlendirme ve yetersiz gerekçe ile reddine karar verilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.