Yargıtay 6. Hukuk Dairesi
2026/1511 E., 2026/1527 K. · 16 Nisan 2026
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 6. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2026/1511 |
| Karar no | 2026/1527 |
| Karar tarihi | 16 Nisan 2026 |
Konu
Bu kararda 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 131 ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 370 anılmaktadır.
Karardan
Türk Borçlar Kanunu’nun 131/2. maddesinde; işlemiş faizin ve ceza koşulunun talep edilebilmesinin, ancak bu alacakların ifasını isteme hakkının sözleşme ile saklı tutulmuş olması, ifa anına kadar yapılacak açık bir bildirimle saklı tutulması ya da somut olayın özelliklerinden böyle bir saklı tutmanın varlığının anlaşılması hâlinde mümkün olduğu düzenlenmiştir. Bu hüküm uyarınca, asıl borcun ifası sırasında faiz talebinin açıkça saklı tutulmaması hâlinde, sonradan işlemiş faiz talebinde bulunulması kural olarak mümkün değildir. Somut olayda, Bakırköy 5. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/302 Esas sayılı dosyasında, arsa maliki tarafından yükleniciye karşı eksik m² karşılığı tazminat istemli açılan davanın 50.000,00 TL yönünden kabulüne dair kararın temyiz incelemesinden geçerek 25.12.2015 tarihinde kesinleştiği, Bakırköy 10. İcra Müdürlüğü'nün 2016/178787 sayılı dosyasında takibe konulan alacağın davalı yüklenici tarafından 05.12.2016 tarihinde ödendiği görülmüş, davacının ise alacağını dahil ederken işlemiş faiz alacağına ilişkin talebini açıkça saklı tutmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle, Türk Borçlar Kanunu’nun 131/2. maddesi gereğince davacının sonradan işlemiş faiz talebinde bulunma hakkının bulunmadığının kabulü ile davacının işlemiş faiz talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, mahkemece yukarıda yazılı gerekçelerle ret kararı verilmiş olması doğru olmamıştır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.