Yargıtay 9. Hukuk Dairesi
2026/2774 E., 2026/2006 K. · 5 Mart 2026
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 9. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2026/2774 |
| Karar no | 2026/2006 |
| Karar tarihi | 5 Mart 2026 |
Konu
Bu kararda 1475 sayılı İş Kanunu (mülga) m. 14, 4857 sayılı İş Kanunu m. 120 ve 4447 sayılı Kanun m. 45 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Davacı vekili temyiz dilekçesinde; 1. Davacının iş sözleşmesinin, davacı tarafından 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesi dayanağı ile kıdem tazminatına hak kazanacak şekilde ve derhâl sona erdirildiği ve bu kapsamda davalı tarafça da davacıya kıdem tazminatı ödemesi yapıldığı dikkate alındığında, işçi tarafından yapılan bir derhâl fesih söz konusu olduğunun dikkate alınmasının zorunlu olduğunu, 2. Bilirkişi raporunda tespit edildiği şekliyle 3 yıl süre şartının sağlandığının tespiti ile emekliliğin haklı nedenle feshin sonuçları gibi sonuç doğurduğunun işçi lehine yorum çerçevesinde varılması gerekli bir sonuç olduğunu ileri sürmüştür. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; davalı işyerinden yaş hariç emeklilik hakkını kullanarak ayrılmış bulunan davacının, işyerinde uygulanan BES gereği fon hesabında biriken işveren katkı payını almaya hak kazanıp kazanmayacağı hususuna ilişkindir. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 1475 sayılı İş Kanunu (mülga) m. 14
- 4857 sayılı İş Kanunu m. 120
- 4447 sayılı Kanun m. 45
- 1475 sayılı İş Kanunu (mülga) m. 120
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 371
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.