Yargıtay 2. Hukuk Dairesi
2025/8488 E., 2026/3307 K. · 30 Mart 2026
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 2. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2025/8488 |
| Karar no | 2026/3307 |
| Karar tarihi | 30 Mart 2026 |
Konu
Bu kararda 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 185, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 195 ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 186 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
İlk Derece Mahkemesince her ne kadar evlilik birliğinin sarsılmasına yönelik olarak davalı tarafın kusurunun ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de yapılan yargılama, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından, davalı kadın tarafından daha öncesinde boşanma davası açıldığı ve bu davanın reddedildiği, erkek tarafından daha önce açılan boşanma davasının da davacı erkek tarafından takip edilmemesi nedeniyle açılmamış sayılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır. Taraflar, dava tarihi itibariyle yaklaşık dokuz yıldır ayrı yaşamaktadır. Bu süreç içerisinde yaşayacakları yer ve aile konutunun seçimi konusunda, aralarındaki uyuşmazlığın giderilmesi için gerektiğinde hakiminin müdahalesini istemek (4721 sayılı Kanun m. 186/1 ve 195) dahil, yeterince çaba sarfetmedikleri, bu durumda; birlikte yaşama ve ortak yaşamı sürdürme yükümlülüklerini (4721 sayılı Kanun m. 185/3) yıllardır ihlal eden eşlerin, karşılıklı olarak ... görevlerini yerine getirmedikleri (4721 sayılı Kanun m. 186), bu sebeplerle evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı (4721 sayılı Kanun m. 166/1) ve devamında eşler yönünden yarar kalmadığı anlaşılmaktadır. Bu koşullar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamış, bozmayı gerektirmiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.