Yargıtay 2. Hukuk Dairesi
2025/8152 E., 2026/3316 K. · 30 Mart 2026
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 2. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2025/8152 |
| Karar no | 2026/3316 |
| Karar tarihi | 30 Mart 2026 |
Konu
Bu kararda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 114, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 115 ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 56 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Tarafların, taraf ve dava ehliyetine sahip olmaları dava şartlarından (HMK md. 114/1-d) olup bu husus kamu düzeniyle ilgilidir. Mahkeme, dava şartlarının mevcut olup olmadığını, davanın her aşamasında kendiliğinden araştırmakla yükümlüdür. Taraflar da dava şartı noksanlığını her zaman ileri sürebilirler. (HMK md.115/1) Davada, davacının ruhsal rahatsızlığı ileri sürülmüş ve bu iddia dosya arasındaki bir kısım delille de doğrulanmış bulunmasına göre, Mahkemece yapılacak iş; Türk Medeni Kanunu'nun 405. ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 56/1. maddeleri uyarınca davacının vesayet altına alınmasının gerekip gerekmediğinin araştırılması ve bu hususun bir ön sorun sayılması, gerekirse Türk Medeni Kanununun 462/8. maddesi uyarınca işlem yapılması ve sonucuna kadar yargılamanın bekletilmesinden ibarettir. Bu yön gözönünde tutulmadan yargılamaya devam olunarak işin esası hakkında karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır. Kabule göre de davacı erkeğin yargılamanın iadesi davasına konu olan anlaşmalı boşanma dava tarihinde de erkeğin ayırt etme gücünün bulunup bulunmadığı ve vesayet altına alınmasının gerekip gerekmediğinin araştırılmaması buna ilişkin rapor alınmaması doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.