Yargıtay 7. Hukuk Dairesi
2025/4299 E., 2026/2473 K. · 5 Mayıs 2026
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 7. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2025/4299 |
| Karar no | 2026/2473 |
| Karar tarihi | 5 Mayıs 2026 |
Konu
Bu kararda 4342 sayılı Kanun Geçici Madde 3, 4342 sayılı Kanun m. 4 ve 4342 sayılı Kanun m. 14 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
4342 sayılı Kanun'un 2. maddesinde "Bu Kanun, mera, yaylak ve kışlak alanları ile umuma ait çayır ve otlak alanları kapsar." hükmüne yer verilmiştir. Herhangi bir taşınmaz "çayır" vasfını, üzerinde yetişen bitki türü ile kazanır. Eğer taşınmaz sulanabilen veya sulak bir alan olmasından dolayı üzerindeki bitki örtüsü yılın büyük bir bölümünde yeşil olarak kalıyorsa, o takdirde "çayır", "çayırlık" gibi isimlerle adlandırılır. Yani taşınmaz özel mülkiyete konu değilse, bulunduğu beldenin tüm sakinleri tarafından hayvan otlatma amacı ile kullanılabiliniyorsa, taşınmazın çayır olarak adlandırılması, onun mera vasfını ortadan kaldırmaz veya değiştirmez. Bu nedenle 4342 sayılı Kanunun 2. Maddesinde kanunun, mera ve çayırları da kapsadığı belirtilmiştir; ki, zaten aksi de düşünülemezdi. Bu durumda dava konusu taşınmazın 4342 sayılı Kanun kapsamında kaldığı kabul edilerek, taraflar arasındaki ihtilafın 4342 sayılı Kanun'un Geçici 3. madde hükümlerine göre çözümlenmesi gerekir. Aksinin kabulü; 4342 sayılı Kanun'un hem lafzına, hem de amacına aykırıdır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.