Yargıtay 9. Hukuk Dairesi
2026/1107 E., 2026/2934 K. · 1 Nisan 2026
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 9. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2026/1107 |
| Karar no | 2026/2934 |
| Karar tarihi | 1 Nisan 2026 |
Konu
Bu kararda 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 401 anılmaktadır.
Karardan
Davacının tüm çalışma dönemine ait aylık ücret bordrolarının dosyaya sunulduğu, buna göre davacının en son 2019/ Temmuz ayı aylık ücret miktarının brüt 3.228,55 TL, net 2.500,00 TL olduğu görülmektedir. Davacı aylık ücret miktarının ispatına yönelik tanık dinletmemiştir. Davalının da tanık dinletmediği görülmektedir. Davacının bir kısım ücretlerini elden aldığına ilişkin iddiası ve tarafınca hazırlanan belge mevcut ise de elden ücret alındığına ilişkin dosyada ispata yarar herhangi bir delil bulunmamaktadır. Kaldı ki SGK denetmen raporunda da davacının beyanı olmasa da ücretinin tespit edildiği raporun tarafınca imzalandığı, buradaki ücreti ile bordrodaki ücretinin benzer nitelikte olduğu ve SGK kayıtlarıyla uyumlu olduğu görülmektedir. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 401. maddesinde işverenin işçiye, taraflar arasında ücret ile ilgili sözleşmede hüküm bulunmayan hâllerde, asgari ücretten az olmamak üzere emsal ücreti ödemekle yükümlü olduğu düzenlenmiştir. Bu husus taraflar arasında ücret kararlaştırılmamış olması hâli için geçerlidir. Bu hâlde davacının aylık ücret miktarını ispata yönelik tanık anlatımı veya başka bir delil bulunmadığı hâlde salt emsal ücret araştırması dikkate alınarak aylık ücretin belirlenmesi hatalı olmuştur. Buna göre ücret bordrolarında yer alan ücret, davacının gerçek ücreti olarak kabul edilmek suretiyle kıdem tazminatı dâhil dava konusu talepler yeniden değerlendirilmeli ve hesaplamalar buna göre yapılmalıdır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.