Yargıtay 3. Hukuk Dairesi
2025/6062 E., 2026/3272 K. · 21 Mayıs 2026
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 3. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2025/6062 |
| Karar no | 2026/3272 |
| Karar tarihi | 21 Mayıs 2026 |
Konu
Bu kararda 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 74, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu m. 67 ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu m. 71 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Her ne kadar, davacı eczacı veya eczane çalışanları sahte reçete düzenlenmesi eylemine karışmamış veya Kurumu zarara uğratmak amacıyla sahte olduğunu bildiği reçeteyi Kuruma faturalandırmamışsa da, söz konusu reçetelerdeki ilaçların teslim edildiği kişinin 5510 sayılı Kanun'un 67/3, 71/1 ve 103/2. maddeleri, SUT’un (1.6.) maddesi ile 2016 yılı Protokolünün (3.2.2) maddesi uyarınca eczacı veya çalışanları tarafından kimlik kontrolünün yapılmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda eczacı tarafından, taraflar arasındaki Protokol hükümlerinin ihlal edildiği sabittir. Ayrıca sorumluluğunda olmayan reçetelerle ilgili davacının, davalı Kurumdan reçete bedelini tahsil etmesi mümkün değildir. Aksi halde reçete bedellerinden sorumlu olmayan Kuruma külfet yüklenmiş olacaktır. Davacı reçete bedelini ancak sahtecilik yapan kişilerden isteyebilir. Üçüncü kişilerin suç teşkil eden eylem ve fiillerinden davalı kurum sorumlu tutulamaz.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 74
- 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu m. 67
- 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu m. 71
- 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu m. 103
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 373
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 371
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.