İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 7. Hukuk Dairesi

2025/4718 E., 2026/2626 K. · 11 Mayıs 2026

Künye

MahkemeYargıtay 7. Hukuk Dairesi
Esas no2025/4718
Karar no2026/2626
Karar tarihi11 Mayıs 2026

Konu

Bu kararda 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 612, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 371 ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 370 anılmaktadır.

Karardan

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı tarafça, dava konusu taşınmazın ölünceye kadar bakma akdi karşılığında davalı adına tescil edildiğini ancak davalının davacıya bakmadığı ve sözleşme gereğini yerine getirmediği iddiasıyla tapu iptal ve tescil olmadığı takdirde rayiç bedelin ödenmesi isteminde bulunulmuşsa da; taraflar arasında 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 612. maddesinde belirtilen şartlarda yapılmış bir ölünceye kadar bakma sözleşmesi bulunmadığı, bu nedenle davalının sözleşmeye aykırılıktan sorumlu tutulamayacağı, ispat yükünün davacı tarafta olduğu, kendisine bakılacağı vaadi ile taşınmazın parasını verdiği iddiası bakımından, davalının davacıyı sözleşme yapmaya sevk eden, iradesini sakatlayan hileli davranışlarda bulunduğu hususunun dosya kapsamında kanıtlanmadığı, kural olarak hiç kimse kendi muvazaasına dayanarak bir hak talep edemeyeceği gerekçesiyle istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.