İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 11. Hukuk Dairesi

2025/6056 E., 2026/3119 K. · 2 Haziran 2026

Künye

MahkemeYargıtay 11. Hukuk Dairesi
Esas no2025/6056
Karar no2026/3119
Karar tarihi2 Haziran 2026

Konu

Bu kararda 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 106, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 237 ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 369 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasındaki sözleşmenin 8. maddesi ile davacının ödeme yükümlülüğü, öncesinde davalının teminat bonosu düzenlemesine bağlanmış olmakla, davalının söz konusu edimini yerine getirmeden davacıdan ödeme talebinde bulunmasının mümkün görülmediği, nitekim davalı ihtarnamelerinde de teminat bonosunu düzenlediği ve ibraz ederek karşılığında da ödeme talep ettiği yönünde bir beyanına rastlanılmadığı, aksine davacı tarafça bono düzenlenmesi halinde ödeme yapılacağının bildirildiği, buna rağmen davalının, bu açıklamayı kötüniyetli bir açıklama olarak kabul edip sözleşmeyi feshettiğini bildirdiği, dolayısıyla sözleşme hükümlerine göre davalının öncelikle kendi edimini yerine getirerek davacıyı temerrüde düşürmeden sözleşmeyi feshetmiş olmakla, feshin haksız olduğunun kabulünün gerektiği, TBK’nın 237. maddesi uyarınca taşınmaz satış vaadi sözleşmelerinin resmi şekilde düzenlenmedikçe geçerli olmayacağı, ancak bu sözleşmelerin feshinin de karşılıklı irade beyanı ile yapılması gerektiğine dair bir kanun hükmünün söz konusu olmadığı, davacının feshinin bu nedenle geçersiz olduğu yönündeki iddiasına itibar edilmediği, …

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.