İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi

2026/2253 E., 2026/2308 K. · 11 Mart 2026

Künye

MahkemeYargıtay 9. Hukuk Dairesi
Esas no2026/2253
Karar no2026/2308
Karar tarihi11 Mart 2026

Konu

Bu kararda 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 101, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 102 ve 4857 sayılı İş Kanunu m. 14 anılmaktadır.

Karardan

4857 sayılı Kanun'a göre ücret en geç ayda bir ödenir (m.32/5). İş hukuku mevzuatımızda Basın İş Kanunu'nun 14. maddesi hariç, ücretin peşin ödeneceğine dair bir düzenleme bulunmamaktadır. Bu nedenle ücret, çalışılan ayı takip eden aybaşında muaccel hâle gelmektedir. Fazla çalışma, hafta tatili ücreti, ulusal ... ve genel tatil ücretlerinin muacceliyet tarihleri normal aylık ücret gibidir. İşçinin ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti sözleşmenin feshi ile muaccel hâle gelir. Somut uyuşmazlıkta davacının banka hesabına davalı işveren yetkilisince 20.06.2017 tarihinde 1.364,00 TL, 18.07.2017 tarihinde ise 1.225,00 TL havale yapılmış, davacı asıl ise ödemelerin fazla çalışma alacağına ilişkin olduğunu belirtmiştir. Bu beyan doğrultusunda Mahkemece ödemeler mahsup edilmeksizin hüküm kurulmuş ise de davacıya yapılan ödemenin hangi alacağa ilişkin olduğu işveren tarafından ödeme sırasında belirtilmemiş olduğu, asıl edim olan aylık ücret ödenmezken fazla çalışma ücretinin ödenmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu anlaşıldığından davalı tarafça ödenen miktarın yukarıda belirtilen ilkelere göre ücret alacağından mahsup edilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru bulunmamıştır.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.