İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 12. Ceza Dairesi

2025/2765 E., 2026/4076 K. · 21 Nisan 2026

Künye

MahkemeYargıtay 12. Ceza Dairesi
Esas no2025/2765
Karar no2026/4076
Karar tarihi21 Nisan 2026

Konu

Bu kararda 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 102, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 359 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 223 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılmaksızın yapılan incelemede; sahte belge düzenleme suçundan kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine, defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan ise; Dosyada defter ve belge isteme yazısının tebliği konusunda sanığın ikametgah adresine tebligat pusulası bırakıldığına dair tebliğ alındısının bulunduğu, 213 sayılı VUK'nun 102/3-4.fıkralarında, "...tebliğ edilemeyen evrak çıkaran merciye iade olunur. Bunun üzerine tebliği çıkaran merci tarafından tayin olunacak münasip bir süre sonra yeniden tebliğ çıkarılır. İkinci defa çıkarılan tebliğ evrakı da aynı sebeple tebliğ edilemeyerek iade olunursa tebliğ ilan yolu ile yapılır." hükmü bulunduğundan, inceleme konusu dosyada VUK'nun 102. maddesindeki usullere uyulmadığı, yapılmaya çalışılan tebliğ usulsüz olduğu halde yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi şeklindeki gerekçe ile İlk Derece Mahkemesinin kararı kaldırılarak sanığın 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraatine karar verilmiş, sanığın sahte belge düzenleme suçundan verilen hükme yönelik temyiz isteminin de kararın temyiz edilemez olduğu gerekçesi ile ek karar ile reddine dair hüküm kurulmuştur.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.