İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 7. Ceza Dairesi

2023/18095 E., 2026/3907 K. · 6 Nisan 2026

Künye

MahkemeYargıtay 7. Ceza Dairesi
Esas no2023/18095
Karar no2026/3907
Karar tarihi6 Nisan 2026

Konu

Bu kararda 5553 sayılı Kanun m. 12, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 309 ve 5252 sayılı Kanun Geçici Madde 1 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

5252 sayılı Kanun'un Geçici 1. maddesinde, diğer Kanun'ların 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) birinci kitabında yer alan düzenlemelere aykırı hükümlerinin, ilgili kanunlarda gerekli değişiklikler yapılıncaya kadar ve en geç 31.12.2008 tarihine kadar uygulanacağının belirtildiği, 5237 sayılı Kanun'un 54. ve 55. maddelerinde düzenlenen müsaderenin suçlar için öngörülen bir güvenlik tedbiri olduğu, buna karşılık 5553 sayılı Kanun'un 12/2. maddesinde idari para cezası yaptırımına bağlanan eylemin kabahat olarak düzenlendiği, bu itibarla kabahat nedeniyle, esasen suçlar için öngörülen müsadere tedbirinin öngörülmesinin 5237 sayılı Kanun'un birinci kitabındaki düzenlemelere aykırılık teşkil ettiği ve 5252 sayılı Kanun'daki yukarıda değinilen düzenleme nedeniyle 01.01.2009 tarihinden itibaren uygulanma imkânının ortadan kalktığı cihetle, 5553 sayılı Kanun'da, 5237 sayılı Kanun'un genel hükümlerine ve 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun ruhu ve mantığına uygun biçimde “mülkiyetin kamuya geçirilmesi tedbiri” öngörülmesi şeklinde bir yasal değişiklik ve düzenleme yapılıncaya kadar 5553 sayılı Kanun'un 12/2 maddesindeki müsadere tedbirinin uygulanması hukuken mümkün olmadığından, müsadere talebinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.