Yargıtay 3. Hukuk Dairesi
2025/5172 E., 2026/2125 K. · 13 Nisan 2026
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 3. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2025/5172 |
| Karar no | 2026/2125 |
| Karar tarihi | 13 Nisan 2026 |
Konu
Bu kararda 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 410, 6360 sayılı Kanun Geçici Madde 1 ve 5216 sayılı Kanun m. 27 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Somut uyuşmazlıkta, davacı işletme tarafından 2011 yılı Ocak-Aralık aylarına ilişkin yapılan harcamaların 23.03.2012 tarihli yazı ile davalı Belediyeden talep edildiği, tebliğ parçasında tebliğ tarihinin bulunmadığı, ancak Belediyenin 04.04.2012 tarihli yazısıyla ödeme yapılamayacağına ilişkin cevap verildiği, 2012 yılı Ocak-Aralık aylarına ilişkin olarak yapılan harcamaların 28.02.2013 tarihli yazı ile talep edildiği, tebliğ parçasında tebliğ tarihinin belli olmadığı, ancak Belediyenin 08.03.2013 tarihli yazısıyla ödeme yapılamayacağına ilişkin cevap verildiği, 2013 yılı Ocak ayına ilişkin olarak yapılan harcamaların 04.03.2013 tarihli yazı ile talep edildiği, yazının 07.03.2013 tarihinde tebliğ edildiği, 2013 yılı Aralık ayına ilişkin olarak yapılan harcamaların 14.10.2014 tarihli yazı ile talep edildiği, yazının 20.10.2014 tarihinde tebliğ edildiği, davacı tarafından gönderilen ödeme ihtarını içeren yazılarda, alacak miktarının ve ödeme yerinin belirtildiği, salt vadenin belirtilmemesinin ihtarı geçersiz kılmayacağı anlaşıldığından, tebligat tarihi belli olan yazılarda tebliğ tarihinden itibaren, tebligat tarihi belli olmayan yazılarda ise Belediyenin cevap verdiği tarihten itibaren davalının temerrüde düştüğünün kabulü gerekir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 410
- 6360 sayılı Kanun Geçici Madde 1
- 5216 sayılı Kanun m. 27
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 370
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.