Yargıtay 7. Ceza Dairesi
2023/613 E., 2026/4405 K. · 13 Nisan 2026
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 7. Ceza Dairesi |
| Esas no | 2023/613 |
| Karar no | 2026/4405 |
| Karar tarihi | 13 Nisan 2026 |
Konu
Bu kararda 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 309, Anayasa m. 174 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 231 anılmaktadır.
Karardan
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10/04/2018 tarihli ve 2014/15-487 esas, 2018/151 sayılı kararında belirtildiği üzere, temyiz ve istinaf kanun yollarından geçmeksizin kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların ülke sathında uygulama birliğine ulaşmak ve ciddi boyutlara ulaşan hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi amacıyla olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma konusu yapılabileceği gözetilerek yapılan incelemede, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231. maddesinin 14. fıkrasında “Bu maddenin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükümleri, Anayasanın 174 üncü maddesinde koruma altına alınan inkılâp kanunlarında yer alan suçlarla ilgili olarak uygulanmaz.” şeklinde düzenlemenin yer aldığı, 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 174. maddesinde ise 677 sayılı Kanun'un inkılâp kanunlarından olduğunun öngörüldüğü cihetle, sanık hakkında anılan Kanun'a aykırılık suçundan kurulan hükümde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceğinin nazara alınmamasında isabet görülmemiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.