Yargıtay Hukuk Genel Kurulu
2025/553 E., 2026/301 K. · 6 Mayıs 2026
Künye
| Mahkeme | Yargıtay Hukuk Genel Kurulu |
| Esas no | 2025/553 |
| Karar no | 2026/301 |
| Karar tarihi | 6 Mayıs 2026 |
Konu
Bu kararda 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 6, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 190 ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 683 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (TMK) 6. maddesinde “İspat yükü” başlığı altında “Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür” hükmü düzenlenmiştir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) “İspat yükü” başlığını taşıyan 190. maddesinde de; “(1) İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir. (2) Kanuni bir karineye dayanan taraf, sadece karinenin temelini oluşturan vakıaya ilişkin ispat yükü altındadır. Kanunda öngörülen istisnalar dışında, karşı taraf, kanuni karinenin aksini ispat edebilir” şeklinde benzer bir düzenlemeye yer verilmiştir. 3. Somut olayda, dava konusu 3, 5, 7 ve 9 numaralı bağımsız bölümler tapuda mesken vasfında kayıtlı olup tarafların müşterek mülkiyetindedir. Davacı bu bağımsız bölümlerin kiraya verilmek suretiyle davalılar tarafından müdahalede bulunulduğunu ileri sürerek ecrimisil talep etmiştir. Dava konusu bu bağımsız bölümlerin dava tarihinden geriye doğru beş yıllık dönemde teker teker kim ve/veya kimlerin kullanımında olduğu, kiraya verilip verilmedikleri, verilmeleri hâlinde kim ve/veya kimler tarafından kiraya verildiği, kira dönemi ve kira bedellerinin kim ve/veya kimler tarafından tahsil edildiğinin davacı tarafından usulünce ispatlanamadığı sonucuna varılmıştır. 4. Hâl böyle olunca; mahkemece yukarıda açıklanan hususlara değinilerek verilen direnme kararı bu bağımsız bölümler yönünden usul ve yasaya uygun olup yerindedir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 6
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 190
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 683
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 693
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 995
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 187
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 188
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 189
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 191
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 192
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 371
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 373
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.