Yargıtay 12. Ceza Dairesi
2022/7283 E., 2026/3029 K. · 30 Mart 2026
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 12. Ceza Dairesi |
| Esas no | 2022/7283 |
| Karar no | 2026/3029 |
| Karar tarihi | 30 Mart 2026 |
Konu
Bu kararda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 85, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 22 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 53 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
2918 sayılı Kanun'un 74. maddesinin 18.10.2018 tarihinde 7148 sayılı Kanun ile değiştirilen "Sürücüler, görevli bir kişi veya ışıklı trafik işareti bulunmayan ancak trafik işareti veya levhalarıyla belirlenmiş kavşak giriş ve çıkışları ile yaya veya okul geçitlerine yaklaşırken yavaşlamak, varsa buralardan geçen veya geçmek üzere bulunan yayalara durarak ilk geçiş hakkını vermek zorundadırlar " şeklindeki hükmüne göre yaya geçidinde durmayan sanığın, kazanın meydana geldiği esnada 1,77 promil alkollü olduğunun da sabit olduğu gözetildiğinde, bilinçli taksir oluşturan hallerin niteliği, gerçekleştirilme şekli ve sayısına göre hükmedilen temel cezadan 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca yapılan artırım oranında isabetsizlik görülmediğinden Tebliğname'deki bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA …
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 85
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 22
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 53
- 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu m. 74
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 298
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 62
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 289
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 302
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 304
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.