Yargıtay 1. Hukuk Dairesi
2025/123 E., 2026/2969 K. · 14 Nisan 2026
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 1. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2025/123 |
| Karar no | 2026/2969 |
| Karar tarihi | 14 Nisan 2026 |
Konu
Bu kararda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 227 ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 370 anılmaktadır.
Karardan
Davalılar; hak düşürücü sürenin geçtiğini, iddiaların gerçek dışı olduğunu, dava konusu taşınmazlardan ikisinin intifa hakkının davacıda kalıp çıplak mülkiyetinin devredildiğini, intifa hakkını bilen davacının resmi şekle tabi olan ölünceye kadar bakma sözleşmesini bilmemesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, tapu kütüğündeki sicile dayanarak mülkiyet hakkını kazandıklarını, bu kazanımlarının korunması gerektiğini belirtip davanın reddini savunmuşlardır. İlk Derece Mahkemesinin ilâm başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının taşınmazlarını satma iradesinin olmadığı, ölünceye kadar bakma akdi ile devrettiği inancıyla tapuda işlem yaptığı, bu hususun tanık beyanları ile sabit olduğu, davalıların satış bedelini ödediklerini ispatlayamadıkları gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; karara karşı süresi içinde davalılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin ilâm başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının, taşınmazlarının satış yolu ile devredildiğini dava tarihinden iki ay önce öğrendiğini iddia ettiği, bunun aksi davalı tarafça kanıtlanamadığından davanın hak düşürücü süre içerisinde açıldığı belirtilmiş, işin esası bakımından İlk Derece Mahkemesinin gerekçesi benimsenmek suretiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.