Yargıtay 9. Hukuk Dairesi
2026/4159 E., 2026/3577 K. · 21 Nisan 2026
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 9. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2026/4159 |
| Karar no | 2026/3577 |
| Karar tarihi | 21 Nisan 2026 |
Konu
Bu kararda 4857 sayılı İş Kanunu m. 56, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 369 ve 4857 sayılı İş Kanunu m. 53 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Dairemizin 03.04.2023 tarihli kararı ile İlk Derece Mahkemesinin 15.10.2020 tarihli kararı; yukarıda değinilen Dairemiz uygulamasına göre, cumartesi günlerinin de kullanılan yıllık ücretli izin günlerine dâhil edilerek hesaplama yapılması gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur. Ancak İlk Derece Mahkemesinin 15.10.2020 tarihli kararında, Dairemizin emsal kararına dayanılarak kabul hükmü kurulmuş; bu karar Dairemizin değişen uygulamasından kaynaklı olarak bozulmuştur. Bu durumda, söz konusu ret nedenine dayalı olarak davalı lehine vekâlet ücretine hükmedilmesinin hakkaniyetli olmayacağı ve adaletsizliğe yol açacağı sonucuna varılmaktadır. Bu itibarla; Mahkemece bozma sonrası verilecek yeni hükümde, Dairemizin değişen uygulaması nedeniyle ortaya çıkan bu ret gerekçesiyle davalı lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesi gerekirken bu husus gözetilmeksizin karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirir. Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370/2 hükmü uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.