Yargıtay 9. Hukuk Dairesi
2026/2895 E., 2026/3668 K. · 22 Nisan 2026
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 9. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2026/2895 |
| Karar no | 2026/3668 |
| Karar tarihi | 22 Nisan 2026 |
Konu
Bu kararda 6212 sayılı Kanun m. 2, 6772 sayılı Kanun m. 1 ve 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu m. 36 anılmaktadır.
Karardan
Davacı vekili tarafından müvekkilinin davalı Bakanlığa bağlı Hastanenin asıl ve sürekli işlerinde hasta bakıcı olarak çalıştırıldığı, hizmet alım sözleşmelerinin muvazaalı olduğu ve davacının ilave tediye alacağına hak kazandığı iddiasıyla açılan eldeki davada; dezenfeksiyon ve sterilizasyon hizmetlerine ilişkin sözleşmelerin yardımcı iş kapsamında değerlendirilmesi gerektiğinden doğrudan muvazaalı kabul edilmeyeceği, ancak davacının bu hizmetlerde değil ağırlıklı olarak ameliyathane teknikeri, hasta bakıcı ve yardımcı sağlık personeli tarafından yerine getirilen davalı Bakanlığın asıl işlerinde çalıştırıldığı, bu hâliyle davalı Bakanlık ile dava dışı şirketler arasındaki ilişkinin davacı yönünden muvazaalı olduğu ve ilave tediye alacağına hak kazandığına ilişkin Mahkeme kabulü ve gerekçesinin dosya kapsamı ve Dairemizin emsal kararlarıyla uyumlu olduğu görülmektedir. Bununla birlikte hükme esas alınan 02.07.2024 tarihli bilirkişi ek raporunda hesaplamanın 30.06.2015-31.12.2019 tarihleri arasında yapıldığı anlaşılmaktadır. Ne var ki davacı tarafından davalı Bakanlık aleyhine daha önce 28.12.2016 tarihinde Zonguldak 3. İş Mahkemesinin 2016/885 Esas, 2018/235 Karar sayılı dosyasında aynı muvazaa iddiasına dayalı olarak ilave tediye talebiyle dava açıldığı ve feragat nedeniyle davanın reddine karar verilerek bu kararın Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 24.09.2018 tarihli ve 2018/13280 Esas, 2018/19750 Karar sayılı kararıyla kesinleştiği görülmektedir. Söz konusu davada 28.12.2016 tarihine kadar olan dönem bakımından muvazaa iddiasından feragat edilmiş olduğundan, kesin hüküm dava şartı gereği hesaplamanın bu tarihten sonraki dönem için yapılması gerekirken 30.06.2015 tarihinden itibaren hesaplama yapılması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 6212 sayılı Kanun m. 2
- 6772 sayılı Kanun m. 1
- 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu m. 36
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.