Yargıtay 7. Ceza Dairesi
2023/5642 E., 2026/7297 K. · 22 Haziran 2026
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 7. Ceza Dairesi |
| Esas no | 2023/5642 |
| Karar no | 2026/7297 |
| Karar tarihi | 22 Haziran 2026 |
Konu
Bu kararda 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 161, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 321 ve 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 322 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
CMK 119. maddesinde “Hakim kararı üzerine veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısının emriyle kolluk görevlileri arama yapabilirler. Ancak konutta, işyerinde veya kamuya açık olmayan kapalı alanlarda arama Hakim kararı veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısının yazılı emri ile yapabilirler. Sonuç olarak, ceza soruşturmasının yürütülmesi, delillerin toplanması Cumhuriyet savcısının yetkisindedir. Arama kararı bir delil toplama faaliyetidir. Gecikmesinde sakınca bulunan hali zamanla sınırlamak mümkün olamayacağı gibi mesai saatlerini gecikmesinde sakınca bulunan hal dışında tasavvur etmek ve bu zaman diliminde yukarıda belirtilen kanunlarla Cumhuriyet savcısına münhasıran verilmiş yetkiyi yok saymak kanuna aykırıdır. Yine kanuna uygun şekilde yeterli gerekçeyi içerir biçimde Cumhuriyet savcısınca verilmiş arama kararını sırf mesai saatlerinde verildiğinden bahisle yasak delil kabul etmek ceza hukuku mantığına da aykırıdır. Kanunları ilk elden uygulayan Cumhuriyet savcılarının somut olaya uygulama konusunda bir takdir aralıkları vardır, bu takdir aralığının aşıldığı açıkça anlaşılamadığından, Cumhuriyet savcısının verdiği arama kararını yasak delil olarak kabulü asla düşünülemeyeceği gibi hukuka aykırı da kabul edilemez.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 161
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 321
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 322
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 160
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 2
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 119
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.