İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 7. Ceza Dairesi

2026/1467 E., 2026/7673 K. · 29 Haziran 2026

Künye

MahkemeYargıtay 7. Ceza Dairesi
Esas no2026/1467
Karar no2026/7673
Karar tarihi29 Haziran 2026

Konu

Bu kararda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 50, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 52 ve 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun m. 35 anılmaktadır.

Karardan

Avukatlık Asgari Ücret Tarifelerinin Ceza davalarında ücret başlıklı 14. maddesinin ikinci fıkrası; ''(2) Ceza hükmü taşıyan özel kanun, tüzük ve kararnamelere göre yalnız para cezasına hükmolunan davalarda bu Tarifeye göre belirlenecek avukatlık ücreti hükmolunan para cezası tutarını geçemez.'' hükümlerini içermektedir. F-) İNCELEME, DEĞERLENDİRME, GEREKÇE VE SONUÇ Türk Ceza Kanunu dışında kalan ve ceza hükmü taşıyan mevzuatta tanımlanan suçların, cezai müeyyide olarak sadece adlî para cezası gerektirdiği yönünde düzenlemeler bulunabildiği gibi hapis cezası, hapis cezası ile birlikte adlî para cezası veya hapis cezasına seçenek yaptırım olarak adlî para cezası gerektirdiği yönünde düzenlemeler de bulunmaktadır. Anılan mevzuatta tanımlanan suçlar nedeniyle verilen mahkûmiyet kararlarına ilişkin olarak temel cezanın belirlenmesi sırasında, Mahkemece, cezai müeyyide olarak sadece adlî para cezası gerektiren suçların dışında, hapis cezasına seçenek yaptırım olarak adlî para cezası gerektiren suçlar bakımından doğrudan adlî para cezası seçilebilecekken, diğer durumlarda, temel cezayı hapis cezası olarak belirlemek zorunda olan Mahkemece, ancak yasal şartların mevcut olması durumunda, hapis cezasının, 5237 sayılı Kanun'un 50. maddesinde sayılan adlî para cezası ya da diğer tedbirlere çevrilmesine karar verilebilecektir. Burada dikkat edilmesi gereken husus, anılan maddede yer alan düzenlemede seçenek yaptırım olarak sadece adlî para cezasının öngörülmemiş olmasıdır. Avukatlık Asgari Ücret Tarifelerinin Ceza davalarında ücret başlıklı 14. maddesinin ikinci fıkrasının, 5237 sayılı Kanun'un 50/1-a maddesi uyarınca neticeten adlî para cezasına hükmolunan davalarda da uygulanması gerektiğinin kabul edilmesi durumunda, hapis cezasının, anılan maddenin birinci fıkrasının b,c,d,e ve f bentlerinde yer alan diğer seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar verilen davalara nazaran, adlî para cezasına hükmolunan davalarda eksik vekâlet ücretine hükmedileceği, bu durumun da hakkaniyete aykırı uygulamaların ortaya çıkmasına neden olacağı tartışmadan uzak olup, Yargıtay'ın genel uygulaması da, vekalet ücretine ilişkin düzenlemenin, sadece adlî para cezası gerektiren ya da seçimlik ceza olarak adlî para cezası öngörülüp adlî para cezasının seçildiği Türk Ceza Kanunu dışında kalan ve ceza hükmü taşıyan mevzuatta tanımlanan suçlar kapsamında açılan davalarda uygulanması gerektiği yönündedir.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.