Yargıtay 9. Hukuk Dairesi
2026/1590 E., 2026/3810 K. · 27 Nisan 2026
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 9. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2026/1590 |
| Karar no | 2026/3810 |
| Karar tarihi | 27 Nisan 2026 |
Konu
Bu kararda 4857 sayılı İş Kanunu m. 32 ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 401 anılmaktadır.
Karardan
Davacı tanıkları, davacının aldığı ücreti bilmediklerini beyan etmişlerdir. Davalı taraf, davacının asgari ücretle çalıştığını savunmuş olup bankadan yapılan herhangi bir ödeme olmadığı da dikkate alındığında davalının bu beyanı nedeniyle davacıya asgari ücretten daha fazla ödeme yaptığını kabul ettiği sonucuna varılması mümkün değildir. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 401. maddesinde işverenin işçiye, taraflar arasında ücret ile ilgili sözleşmede hüküm bulunmayan hâllerde, asgari ücretten az olmamak üzere emsal ücreti ödemekle yükümlü olduğu düzenlenmiştir. Bu husus taraflar arasında ücret kararlaştırılmamış olması hâli için geçerlidir. Bu hâlde davacının aylık ücret miktarını ispata yönelik tanık anlatımı veya başka bir delil bulunmadığı hâlde salt emsal ücret araştırması dikkate alınarak aylık ücretin belirlenmesi hatalı olmuştur. Buna göre davacının iddia ettiği ücreti ispatlayamadığı ve asgari ücretle çalıştığı kabul edilerek talep edilen alacaklara ilişkin hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.