Yargıtay 6. Ceza Dairesi
2024/4655 E., 2026/5629 K. · 2 Temmuz 2026
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 6. Ceza Dairesi |
| Esas no | 2024/4655 |
| Karar no | 2026/5629 |
| Karar tarihi | 2 Temmuz 2026 |
Konu
Bu kararda 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 302, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 62 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 53 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Ceza yargılaması sonucunda mahkûmiyet kararının verilebilmesi için suç oluşturan fiilin sanık tarafından işlendiğinin hiçbir kuşkuya yer bırakmayacak, herkesi inandıracak şekilde kanıtlanması ve şüphenin masumiyet karinesinin gereği olarak sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği (Türkiye Cumhuriyeti Anayasası 38/4. maddesi, İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi 6/2. maddesi, İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi 11. maddesi) de nazara alınarak, sanığın aşamalarda istikrarlı bir şekilde suçlamayı kabul etmediği, sanığın olaya karışan kişilerin verdiği plaka ile aracın modelinin birbiri ile uymamasının, sanığın üstünü aramamalarının ve aynı güzargahtan olaydan önce bir kaç kez geçmesinin aleyhine delil olarak esas alınamayacağı, tanık ...'in; 10 gün önce aynı olayın kendisinin başına gelmesi nedeniyle ...'a durma dediği ancak durmak zorunda kaldığını belirtmesi, tanıklar ... ve ...'in telsizden ...'ın aracının gaspa uğradığını duydukları şeklindeki beyanları, mağdurların sanıktan şikayetçi olmadıkları, sanığa ait telefondaki bir fotoğraf üzerinden mağdurlara yaptırılan teşhisin usulüne uygun olmadığı, hükme esas alınamayacağı anlaşılmakla, hükümlülüğe yeterli hukuka uygun, her türlü şüpheden uzak, somut, kesin ve inandırıcı bir delil elde edilemediğinden, şüpheden sanık yararlanır ilkesi de nazara alınarak, sanığın hırsızlık suçundan beraatleri yerine yazılı şekilde mahkûmiyetlerine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 302
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 62
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 53
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 149
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 280
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 142
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 143
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 58
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 223
- Anayasa m. 38
- Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi m. 6
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 303
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.