Yargıtay 9. Hukuk Dairesi
2026/1569 E., 2026/3973 K. · 29 Nisan 2026
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 9. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2026/1569 |
| Karar no | 2026/3973 |
| Karar tarihi | 29 Nisan 2026 |
Konu
Bu kararda 4857 sayılı İş Kanunu Geçici Madde 10, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 371 ve 4857 sayılı İş Kanunu m. 22 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Dairemizce bölge adliye mahkemeleri kararları arasındaki uyuşmazlığın giderilmesi istemine dair verilen 29.05.2025 tarihli ve 2025/3201 Esas, 2025/4965 Karar sayılı kararda, tüm bu hususlar değerlendirilerek ve düzenlemenin amacı ve taraflar arasındaki hak ve menfaat dengesi de göz önünde bulundurularak, yıllık ücretli izin ve kıdem tazminatına esas sürenin belirlenmesinde, bildirim süresine altı haftanın eklenmesiyle oluşan süreyi geçmemek kaydıyla işçinin 4857 sayılı Kanun'a eklenen geçici 10/2 hükmü kapsamında ücretsiz izinde geçirdiği sürenin dikkate alınması gerektiği, bunu aşan kısmın kıdeme esas süreye eklenemeyeceği sonucuna ulaşılmıştır. Yapılan açıklamaya göre somut uyuşmazlık değerlendirildiğinde; Covid 19 salgını dönemindeki ücretsiz iznin, işçinin onayı ya da tarafların anlaşması söz konusu olmaksızın yalnızca işverenin tek taraflı tasarrufundan doğduğu ve buna göre ücretsiz izinde geçen dönemin hizmet süresine eklenmesi gerektiğine yönelik Mahkeme gerekçesi hatalı ise de davacının 4857 sayılı Kanun'a eklenen geçici 10/2 hükmü kapsamında ücretsiz izinde geçirdiği sürenin, bildirim süresine altı haftanın eklenmesiyle oluşan süreyi geçmediği anlaşıldığından yıllık ücretli izin ve kıdem tazminatına esas hizmet süresi belirlenirken dikkate alınmasında isabetsizlik bulunmamaktadır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.