İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 6. Hukuk Dairesi

2026/326 E., 2026/418 K. · 9 Şubat 2026

Künye

MahkemeYargıtay 6. Hukuk Dairesi
Esas no2026/326
Karar no2026/418
Karar tarihi9 Şubat 2026

Konu

Bu kararda 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 480, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 371 ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 370 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

Dava, davaya konu taşınmazın bedeline karşılık yapılan kısmi ödeme bedelinin taşınmazın rayiç değeri üzerinden, bu istem kabul edilmediği taktirde ödenen 102.250,00 TL'nin dava tarihine kadar denkleştirici adalet yöntemi ile bulunulacak bedelin tahsili istemine ilişkindir. Taraflar arasında satıma konu taşınmazın bedelinin 140.000,00 TL. olarak kararlaştırıldığı, davacının bu bedelin 102.250,00 TL'sini ödediği konusunda taraflar arasında uyuşmazlık yoktur. Mahkemece dava konusu taşınmazın rayiç değeri belirlenerek yapılan ödeme miktarı oranlanmak suretiyle davacı lehine tazminata hükmedilmiştir. Sayın çoğunluk ile aramızdaki görüş ayrılığı edimini tam olarak ifa etmeyen alacaklının davaya konu taşınmazın rayiç değeri üzerinden tazminat talep edip edemeyeceği hususundadır . 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunun 97. maddesi uyarınca "Karşılıklı borç yükleyen bir sözleşmenin ifası isteminde bulunan tarafın, sözleşmenin koşullarına ve özelliklerine göre daha sonra ifa etme hakkı olmadıkça, kendi borcunu ifa etmiş ya da ifasını önermiş olması gerekir". TBK 79. Maddesi uyarınca sebepsiz zenginleşen zenginleşmenin tamamını geri vermekle yükümlüdür. Davalı taşınmazın devrini vermediği için ödenen kısmi bedel kadar sebepsiz zenginleşmiştir.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.