Yargıtay 10. Hukuk Dairesi
2025/12960 E., 2026/4910 K. · 16 Nisan 2026
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 10. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2025/12960 |
| Karar no | 2026/4910 |
| Karar tarihi | 16 Nisan 2026 |
Konu
Bu kararda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 369, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 55 ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 74 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Taraflar arasında farklı dönemlerde ayrı iş yerlerinde çalışan davacı sigortalıda ortaya çıkan ağır yük kaldırma sonucu ulnar sinir tuzaklanması ve lateral epikondilit meslek hastalığı meydana geldiği ile davalı işveren ile dava harici işverenlerin sorumluluklarının kusurları oranında mı yoksa müşterek ve müteselsilen mi olduğu noktasında da uyuşmazlık bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu konuda, öncelikle maluliyet tespit tarihi itibariyle yürürlükte olan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu (TBK)’nun teselsülü düzenleyen hükümlerinin incelenmesinde yarar bulunmaktadır: Bilindiği üzere, müteselsil borçluluk, alacaklının, borcun tamamının ifasını birden çok borçludan ve dilediğinden isteyebildiği, borcun tamamı ifa edilinceye kadar borçluların hepsinin sorumlu olduğu bir borç ilişkisidir. Müteselsil borçluluğun kaynağı TBK’nun 162. maddesinde belirtilmiştir. Maddeye göre, “Birden çok borçludan her biri, alacaklıya karşı borcun tamamından sorumlu olmayı kabul ettiğini bildirirse, müteselsil borçluluk doğar. Böyle bir bildirim yoksa, müteselsil borçluluk ancak kanunda öngörülen hâllerde doğar.” Madde hükmünden anlaşıldığı gibi müteselsil borçluluk, ya bir hukuki işlemden ya da Kanundan doğmaktadır. Maddenin 2. fıkrasında yer verilen kanuni teselsül, müteselsil borçluluğun doğrudan doğruya bir kanun hükmüne dayandığı, bizzat kanun koyucunun öngördüğü borçluluk halidir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 369
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 55
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 74
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 417
- 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu m. 13
- 4857 sayılı İş Kanunu m. 77
- 6331 sayılı Kanun m. 4
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 162
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 61
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 62
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.