Yargıtay 12. Ceza Dairesi
2026/4687 E., 2026/6863 K. · 1 Temmuz 2026
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 12. Ceza Dairesi |
| Esas no | 2026/4687 |
| Karar no | 2026/6863 |
| Karar tarihi | 1 Temmuz 2026 |
Konu
Bu kararda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu Ek Madde 1, 7550 sayılı Kanun m. 20 ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 341 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 04.06.2025 tarihli 7550 sayılı Kanun'un 20. maddesinde yer alan; ''12/1/2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun ek 1 inci maddesinin ikinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiş ve üçüncü fıkrası yürürlükten kaldırılmıştır. (2) 200 üncü ve 201 inci maddelerdeki parasal sınırların uygulanmasında hukuki işlemin yapıldığı, 341 inci, 362 nci ve 369 uncu maddelerdeki parasal sınırların uygulanmasında davanın açıldığı tarihteki miktar esas alınır.” maddesi ile HMK'nın ek 1. maddesinde temyiz kesinlik sınırlarına ilişkin yapılan değişiklik kapsamında, hükmün 18.12.2025 tarihli olması sebebiyle dava tarihindeki temyiz sınırının İlk Derece Mahkemesi tarafından kurulan hüküm yönünden istinaf kesinlik sınırı olan "5.390,00 TL" olduğu gözetilerek yapılan incelemede hükmün davalı vekili tarafından kesin olmadığı anlaşıldığından Tebliğnamede kesinlik nedeniyle ret isteyen görüşe iştirak olunmamıştır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu Ek Madde 1
- 7550 sayılı Kanun m. 20
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 341
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 298
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 142
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 289
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 302
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 304
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.