İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 10. Ceza Dairesi

2025/10409 E., 2026/4905 K. · 14 Nisan 2026

Künye

MahkemeYargıtay 10. Ceza Dairesi
Esas no2025/10409
Karar no2026/4905
Karar tarihi14 Nisan 2026

Konu

Bu kararda 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 309, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 223 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 191 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

Dosya kapsamına göre, her ne kadar Burdur 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.11.2018 tarihli kararıyla sanığın mahkûmiyetine karar verilmiş ise de, evvelce sanık hakkında 06.04.2013 tarihinde işlediği aynı nev'i suçtan dolayı Kınık Sulh Ceza Mahkemesinin 03.07.2014 tarihli ve 2014/157 esas, 2014/261 sayılı kararı ile 6545 sayılı Kanun ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un 7/2. maddesi gereğince verilen zorunlu hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı bulunduğu, inceleme konusu 10.02.2016 tarihli suçun ise anılan kararın ihlali mahiyetinde olduğu, ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılamayacağı cihetle, sanık hakkında düşme kararı verilip ihbarda bulunulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE A. Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden MERNİS’ten alınarak dosyasına konulan nüfus kaydından sanığın 06.01.2026 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, hakkındaki kamu davasının, 5237 sayılı TCK'nın 64. ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle kanun yararına bozma istemi değişik gerekçe ile yerinde görülmüştür.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.