Yargıtay 2. Ceza Dairesi
2023/4904 E., 2026/9886 K. · 1 Haziran 2026
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 2. Ceza Dairesi |
| Esas no | 2023/4904 |
| Karar no | 2026/9886 |
| Karar tarihi | 1 Haziran 2026 |
Konu
Bu kararda 2797 sayılı Yargıtay Kanunu m. 15 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 307 anılmaktadır.
Karardan
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 14.12.2020 tarihli ve 2020/1840 E., 2020/2749 Karar sayılı kararının, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı, sanık ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 16.09.2019 tarihli ve 2019/1602 E.ve 2019/2063 K. sayılı kararının, Dairemizin 30.06.2020 tarihli ve 2020/1755Esas, 2020/6579 Karar sayılı ilâmı ile bozulmasına karar verildiği, bozma kararı üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi tarafından 14.12.2020 tarihli ve 2020/1840 E., 2020/2749 K. sayılı kararı ile direnme kararı verildiği anlaşılmakla; direnme kararı yerinde görülmediğinden Dairemizin 30.06.2020 tarihli ve 2020/1755 E., 2020/6579 K. Sayılı bozma kararının DÜZELTİLMESİNE YER OLMADIĞINA, Yargıtay Kanunu'nun 15. maddesi hükmüne göre direnme nedeni ile dosyayı inceleme görevi Yargıtay Yüksek Ceza Genel Kuruluna ait olduğundan dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 307/4. maddesi uyarınca Yüksek Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 01.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.