Yargıtay 2. Hukuk Dairesi
2025/8939 E., 2026/5297 K. · 7 Mayıs 2026
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 2. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2025/8939 |
| Karar no | 2026/5297 |
| Karar tarihi | 7 Mayıs 2026 |
Konu
Bu kararda 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 6, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 225 ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 370 anılmaktadır.
Karardan
1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, davacı kadın vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. 2.İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda ispatlanamadığı gerekçesiyle davacı kadın vekilinin ziynet alacağı davasının reddine karar verilmiş, bu yöne ilişkin davacı vekilinin istinaf başvurusu ise Bölge Adliye Mahkemesince oyçokluğu ile esastan reddedilmiştir. Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür (TMK m. 6). Davacı kadın ziynet alacağı davası yönünden delil listesinde yemin deliline de dayanmıştır. İspat yükü kendisine düşen ve davasını diğer delillerle kanıtlayamayan davacı kadına diğer tarafa yemin teklif etme hakkı hatırlatılıp, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 225 ve devamı maddelerindeki yeminle ilgili usul işlemleri yerine getirilip, gerçekleşecek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle hüküm tesis edilerek kadının ziynet alacağı talebinin reddine karar verilmesi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.