Yargıtay 9. Hukuk Dairesi
2026/3494 E., 2026/6507 K. · 2 Temmuz 2026
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 9. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2026/3494 |
| Karar no | 2026/6507 |
| Karar tarihi | 2 Temmuz 2026 |
Konu
Bu kararda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 353, 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun m. 35 ve 1136 sayılı Avukatlık Kanunu m. 168 anılmaktadır.
Karardan
Bölge Adliye Mahkemeleri kararları arasındaki uyuşmazlığın ise Bölge Adliye Mahkemelerince istinaf başvurusunda ileri sürülen sebeplerin doğru olduğuna kanaat getirilmesi durumunda oluştuğu görülmektedir ki bu hâlde yukarıda açıklandığı üzere yasal düzenleme gereği bölge adliye mahkemeleri, ilk derece mahkemesi hükmünü ortadan kaldırarak yeniden esas hakkında hüküm kurmak zorundadır. Diğer yandan 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 168/3 hükmüne göre "Avukatlık ücretinin takdirinde, hukukî yardımın tamamlandığı veya dava sonunda hüküm verildiği tarihte yürürlükte olan tarife esas alınır". Madde metninde, hükmün verildiği tarihte yürürlükte olan AAÜT'nin esas alınması gerektiği açık ve anlaşılır şekilde düzenlenmiştir. Bu hâlde bölge adliye mahkemelerinin yeniden hüküm kurması sonucu yaşanabilecek uyuşmazlığın "dava sonunda hüküm verildiği tarihte yürürlükte olan tarifeye" yapılan atıfla önüne geçilmiş olmaktadır. İstinaf yoluna başvurmayan vekilin, tarafa sağladığı hukuki yardımın sonlandığı şeklindeki, bir kısım bölge adliye mahkemesi kararında yer alan görüş ise kabul edilebilir değildir. Zira salt kanun yolu başvurusunda bulunup bulunmamaya bağlı olarak hukuki yardımın tamamlanmış olup olmadığı hakkında değerlendirme yapılması mümkün değildir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.