Yargıtay 7. Ceza Dairesi
2021/18864 E., 2026/6159 K. · 20 Mayıs 2026
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 7. Ceza Dairesi |
| Esas no | 2021/18864 |
| Karar no | 2026/6159 |
| Karar tarihi | 20 Mayıs 2026 |
Konu
Bu kararda 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 116, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 119 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 134 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 116. ve 119. maddelerinde arama kararının hangi hallerde ve ne şekilde alınacağı kanun koyucu tarafından açıkça düzenlenmiş olup, mahkemece verilmiş usulüne uygun bir arama kararı olmadığı gibi gecikmesinde sakınca bulunan hal nedeniyle Cumhuriyet savcısı tarafından da verilmiş bir yazılı arama emri bulunmaması, dosya kapsamında bulunan Gaziosmanpaşa Sulh Ceza Hâkimliğinin 21.04.2014 tarihli ve 2014/269 D.İş sayılı kararının, Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliği hükümleri doğrultusunda verilmiş bir önleme araması kararı mahiyetinde olması ve iş yerinde bulunan bilgisayara ait sabit disk üzerinde arama yapılabilmesine olanak tanıyan 5271 sayılı Kanun'un 134. maddesine göre verilmiş bir arama kararının da bulunmaması karşısında; hukuka aykırı arama sonucu ele geçen materyallerin yasak delil niteliğinde olduğu, bu deliller üzerinde yapılan incelemede atılı suçun işlendiğine dair deliller ele geçirilmesinin sonucu değiştirmeyeceği, öte yandan gizli soruşturmacı görevlendirilmesine imkân tanıyan 7258 sayılı Kanun'un 5. maddesine 01.02.2018 tarihinde eklenen düzenleme suç tarihinde yürürlükte olmadığı gibi, bu suçun gizli soruşturmacı görevlendirilmesinin usul ve esaslarının düzenlendiği 5271 sayılı Kanun'un 139/7. maddesinde yer alan, gizli soruşturmacı görevlendirilebilecek suçlar arasında sayılmadığı, kaldı ki bahsi geçen maddede öngörülen usule de uyulmadığı, bu itibarla hukuka uygun şekilde görevlendirilmiş gizli soruşturmacı olmayan kolluk görevlilerinin bu suretle elde ettiği deliller de hukuka aykırı olduğundan hükme esas alınamayacağı …
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 116
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 119
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 134
- 7258 sayılı Kanun m. 5
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 139
- Anayasa m. 38
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 206
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 217
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 230
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 321
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.