Yargıtay 4. Hukuk Dairesi
2025/523 E., 2026/299 K. · 8 Ocak 2026
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 4. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2025/523 |
| Karar no | 2026/299 |
| Karar tarihi | 8 Ocak 2026 |
Konu
Bu kararda 6111 sayılı Kanun m. 59, 6111 sayılı Kanun Geçici Madde 1 ve 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu m. 98 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan, diğer davalıları sürücü ve işleteni olduğu aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı sürücünün uğradığı zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat talebine ilişkindir. 1.Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi olanağı bulunmamasına göre davalı SGK vekili, davalı ... vekili ile davalı ...'ın tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir. 2. Davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince; Yerel mahkemenin ilk kararındaki 40.000,00 TL manevi tazminata yönelik hükmü davacı tarafın tüm temyiz itirazları reddedilerek manevi tazminat ile sorumlu tutulan davalılar tarafından da hüküm temyiz edilmeyerek kesinleşmiş olup bu nedenle manevi tazminata ilişkin vekâlet ücreti de kesinleşmiştir. Bu durumda, mahkemece, manevi tazminata yönelik vekâlet ücretlerinin ilk karardaki hali ile muhafaza edilmesi gerekirken ilk kararda takdir edilenden daha yüksek oranda vekâlet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekir ise de bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirir nitelikte görülmediğinden 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi delaletiyle mülga 1086 sayılı HUMK'un 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 6111 sayılı Kanun m. 59
- 6111 sayılı Kanun Geçici Madde 1
- 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu m. 98
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu Geçici Madde 3
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 438
- 492 sayılı Harçlar Kanunu m. 13
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.