Yargıtay 4. Hukuk Dairesi
2023/11500 E., 2026/309 K. · 8 Ocak 2026
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 4. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2023/11500 |
| Karar no | 2026/309 |
| Karar tarihi | 8 Ocak 2026 |
Konu
Bu kararda 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 253, 7531 sayılı Kanun m. 16 ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 353 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Dosya kapsamında; 09.02.2019 tarihinde gerçekleşen çift taraflı trafik kazası nedeniyle İlk Derece Mahkemesince; davacı vekili ile davalıya sigortalı araç sürücüsü arasında uzlaşmanın gerçekleştiği, uzlaşma teklif formu başlıklı belgede uzlaşma halinde tazminat hakkının ortadan kalkacağının davacıya açıklandığı, 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun (CMK) 253/19 maddesi uyarınca "uzlaşmanın sağlanması halinde, soruşturma konusu suç nedeniyle tazminat davası açılamaz, açılmış olan davadan feragat edilmiş sayılır." hükmü gereğince davacının tazminat hakkının ortadan kalktığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; davacının bu karara karşı istinaf başvurusunda bulunması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir. 18.10.2023 tarihli ve 32343 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 26.07.2023 tarihli ve 2023/ 43... /141 Karar sayılı kararı ile 04.12.2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 06.12.2006 tarihli ve 5560 sayılı Kanun’un 24. maddesiyle değiştirilen 253 maddesinin (19) numaralı fıkrasının beşinci cümlesinin “Uzlaşmanın sağlanması halinde, soruşturma konusu suç nedeniyle tazminat davası açılamaz;…” bölümünün Anayasa’ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.