Yargıtay 10. Hukuk Dairesi
2026/6884 E., 2026/6433 K. · 6 Mayıs 2026
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 10. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2026/6884 |
| Karar no | 2026/6433 |
| Karar tarihi | 6 Mayıs 2026 |
Konu
Bu kararda 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 38, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 37 ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 353 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Somut olayda davacının, davalı işverene ait iş yerinden 28.07.2003 - 31.12.2015 tarihleri arasında "6" kısmi istihdam, "2" ücretsiz izin ve "21" diğer ücretsiz izin koduyla 5510 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesinin 1 inci fıkrasının (a) bendi kapsamında kısmi sigortalı bildirimleri bulunmaktadır. Davacı davalıya ait iş yerindeki çalışmasının bildirim yapılan tarihler arasında tam ve kesintisiz devam ettiğini iddia ederek eksik sürelerin tespitine karar verilmesini dava etmiştir. İlk Derece Mahkemesi tarafından "...tanık beyanlarına itibar edilerek davacının işveren tarafından düzenlenen belgeleri baskı altına imzaladığı..." gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Ne var ki; davacı eksik bildirimlere esas belgelerdeki imzaların kendisine ait olduğunu kabul etmiş olup davacının duruşmalardaki beyanlarında ve hükme esas tanık beyanlarında davalı işveren şirket temsilcilerinden kaynaklanan ve davacının iradesini etkileyen korkutma amaçlı ve korkutmaya elverişli davacı ya da yakınlarına yönelik, hukuka aykırı somut bir eylem iddia ve ispat edilmemiştir. Davacının davalı işverenden kaynaklanan bir eylem olmaksızın işten çıkartılma korkusuyla belgeleri imzalaması 6098 sayılı Kanun'un 37... . maddeleri kapsamında korkutma olarak kabul edilemez. Dolayısıyla aksi davacı tarafından ispat edilemeyen eksik bildirimine esas belgelerin, ait oldukları dönemler yönünden davacının kısmi süreli çalıştığını gösterdiği kabul edilmelidir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 38
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 37
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 353
- Anayasa m. 141
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 297
- 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu m. 86
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 203
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 7
- 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu m. 4
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.