Yargıtay 7. Hukuk Dairesi
2025/3537 E., 2026/1174 K. · 2 Mart 2026
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 7. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2025/3537 |
| Karar no | 2026/1174 |
| Karar tarihi | 2 Mart 2026 |
Konu
Bu kararda 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 677, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 2 ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 33 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 502. maddesine göre vekâlet sözleşmesi, vekilin vekâlet verenin bir işini görmeyi veya işlemini yapmayı üstlendiği sözleşmedir. Geniş anlamda bir iş görme sözleşmesi olan vekâlet sözleşmesiyle vekil, kendisine verilen işin vekâlet verenin irade ve yararına uygun olarak görülmesini üstlenir. Davacı her ne kadar taraflar arasındaki sözleşmenin hizmet sözleşmesi olduğunu belirtmiş ise de hâkim bununla bağlı değildir. Hizmet sözleşmesinde işçi, genellikle işverene ait işyerinde çalışırken vekâlet sözleşmesinde vekil kendisine ait işyerine çalışır. Hizmet sözleşmesinde bağımlılık unsuru açık ve nettir. Vekâlet sözleşmesinde vekil müvekkilini temsil ederken hizmet sözleşmesinde işçinin işvereni temsil yetkisi yoktur. Hizmet sözleşmesinde çalışma zamanını işveren tespit ederken vekâlet sözleşmesinde zamanın tespiti genellikle vekile aittir. Bir sözleşmenin hizmet sözleşmesi mi vekâlet sözleşmesi mi olduğu konusunda çelişkiye düşüldüğünde asıl olan vekâlet sözleşmesidir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.