Yargıtay 2. Hukuk Dairesi
2025/9658 E., 2026/5598 K. · 14 Mayıs 2026
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 2. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2025/9658 |
| Karar no | 2026/5598 |
| Karar tarihi | 14 Mayıs 2026 |
Konu
Bu kararda 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 220, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 190 ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 222 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Hemen belirtilmelidir ki, ispat yükü hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden yada savunmada bulunan kimseye düşer. (6100 sayılı Kanun'un md.190) diğer taraftan 4721 sayılı Kanun'un 222 inci maddesinin birinci fıkrasında da yine aynı Kanunun 6 ncı maddesi ile paralellik gösteren "belirli bir malın eşlerden birine ait olduğunu iddia eden kimse, iddiasını ispat etmekle yükümlüdür" şeklindeki düzenleme ile de ispat yükünün kime ait olduğu hususu gösterilmiştir. Ziynet eşyası davasında dava konusu altınların varlığı ve bu altınların kadın eşte olmadığı şüpheye yer vermeyecek şekilde ispatlanmalıdır. Diğer yandan, "Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; Ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir" (6100 sayılı Kanun md. 26/1) Somut olayda; her ne kadar Mahkemece birtakım ziynet eşyalarının davalı erkek tarafından alındığı kabul edilmiş ise de, davalı tarafın, dava konusu ziynetlerin bir kısmının kendisine ait olduğu yönündeki savunması dikkate alınarak, tarafların her birine hangi ziynet eşyalarının takıldığının, miktar ve niteliklerinin açık şekilde belirlenmesi yönünde uzman bilirkişiden ayrıntılı ve denetime elverişli rapor alınmadığı görülmektedir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.