İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi

2026/4988 E., 2026/5584 K. · 14 Mayıs 2026

Künye

MahkemeYargıtay 2. Hukuk Dairesi
Esas no2026/4988
Karar no2026/5584
Karar tarihi14 Mayıs 2026

Konu

Bu kararda 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu m. 5, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 382 ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 362 anılmaktadır.

Karardan

Ek karar davalı veliler vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: Temyiz istemi, temyiz başvurusunun kararın kesin olması nedeni ile reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 13.03.2026 tarihli ek kararına ilişkindir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun'un (6100 sayılı Kanun) 382 nci maddesinin ikinci fıkrasının b-18 bendine göre çocuk hakimi tarafından, çocuğun anası, babası, vasisi, bakım ve gözetiminden sorumlu kimse, Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu ve Cumhuriyet savcısının istemi üzerine veya resen çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbir kararı alınması çekişmesiz yargı işidir. Çekişmesiz yargı işlerinde verilen kararlar, 6100 sayılı Kanun`un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi uyarınca temyiz edilemez. Temyiz başvurusunun kararın kesin olması nedeni ile reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.