Yargıtay 5. Hukuk Dairesi
2025/12732 E., 2026/1849 K. · 9 Şubat 2026
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 5. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2025/12732 |
| Karar no | 2026/1849 |
| Karar tarihi | 9 Şubat 2026 |
Konu
Bu kararda 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 177, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu m. 4 ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 2 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
13.01.2011 tarihinde kabul edilen ancak 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6102 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesinin birinci fıkrasında ticari davaların genel tanımı yapılarak her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan kaynaklanan davaların ticari dava olduğu belirtilirken, devam eden fıkrasında, tarafların tacir olup olmadığına bakılmaksızın ticari dava sayılacak işler arasında bankalara, diğer kredi kuruluşlarına, finansal kurumlara ve diğer ödünç para verme işlerine ilişkin düzenlemelerde öngörülen hususlardan kaynaklanan davalar da sayılmıştır. 6012 sayılı Kanun'un 5 inci maddesi ise ticari davalarda görevli mahkemenin asliye ticaret mahkemeleri olduğu hükmünü amirdir. 6012 sayılı Kanun yürürlüğe girmeden, 6335 sayılı Türk Ticaret Kanunu ile Türk Ticaret Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun (6335 sayılı Kanun) ile 5 inci maddede değişiklik yapılmış ve asliye ticaret mahkemesi ile asliye hukuk ve diğer hukuk mahkemeleri arasındaki ilişki, iş bölümü ilişkisi olmaktan çıkarılıp, görev ilişkisine dönüştürülmüştür. Bilindiği üzere mahkemelerin görevi kamu düzenine ilişkin olup yargılamanın her aşamasında resen gözetilmesi gerekir. Ancak, 6335 sayılı Kanun'la 6102 sayılı Kanun'a eklenen geçici 10 uncu madde, görev düzenlemesinin derdest davaları etkilemeyeceğini hükme bağlamıştır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.