Yargıtay 8. Hukuk Dairesi
2024/932 E., 2026/4143 K. · 9 Haziran 2026
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 8. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2024/932 |
| Karar no | 2026/4143 |
| Karar tarihi | 9 Haziran 2026 |
Konu
Bu kararda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 27, Anayasa m. 36 ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 353 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Bilindiği üzere 6100 sayılı Kanun'un hukuki dinlenme hakkı başlıklı 27. maddesi uyarınca davanın tarafları, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, bu hak yargılama ile ilgili bilgi sahibi olunmasını da içerir. Hukuki dinlenme hakkının gereği olarak, taraflar duruşmaya çağrılmadan hüküm verilememesi, Anayasanın 36 ncı maddesi ile düzenlenen iddia ve savunma hakkının kullanılmasına imkan tanınması ilkesinin doğal bir sonucudur. Aynı zamanda Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılama hakkının da en önemli unsurudur. Gerçekten savunma hakkını güvence altına alan T.C. Anayasanın 36. maddesi ile 6100 sayılı Kanun'un 27. maddesinde açıkça belirtildiği üzere, Mahkemece davalı taraf, dinlenmek ve savunması alınmak üzere kanuni şekillere uygun olarak davet edilmedikçe hüküm verilmesi mümkün bulunmamaktadır. Vakıf yöneticilerinin görevden alınmalarına ilişkin davaların, gerek vakfı temsil etmesi gerekse dava sonunda verilecek kararın kendisini yakından ilgilendirmesi bakımından doğrudan vakıf tüzel kişiliği aleyhine açılması ve yöneticilerin de bu dava nedeniyle hukukları etkileneceğinden savunmalarının alınmaları gerekir. Somut olay bakımından böyle bir davada vakıf tüzel kişiliğine husumet düşmesine rağmen dava salt görevden alınması istenilen vakıf yöneticileri aleyhine açılarak taraf teşkili sağlanmadan ve davalı vakfa savunma hakkı tanınmadan işin esası incelenerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 27
- Anayasa m. 36
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 353
- 5737 sayılı Kanun m. 3
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 112
- 5737 sayılı Kanun m. 10
- Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi m. 6
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 266
- 5737 sayılı Kanun m. 12
- 7531 sayılı Kanun m. 20
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.