Yargıtay 8. Hukuk Dairesi
2026/2996 E., 2026/4556 K. · 24 Haziran 2026
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 8. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2026/2996 |
| Karar no | 2026/4556 |
| Karar tarihi | 24 Haziran 2026 |
Konu
Bu kararda 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 51, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 114 ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 138 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacılar tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu .... Müşiri ... oğlu ... Paşa Vakfı'nın 1238 H./1822 M. tarihli bir adet vakfiye ile 1239 H./1823 M. tarihli bir adet zeyl vakfiyesine göre Kıbrıs'ta kurulmuş olduğu, hayrı-zürri (mülhak) bir vakıf olduğu ve vakfedilen taşınmazların Kıbrıs adasında bulunduğu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 51. maddesi uyarınca işlerinin yönetildiği yer olan Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti Mahkemelerinin kesin yetkili olduğu, davada Türk Mahkemelerinin yargı yetkisinin bulunmadığı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 114/1-a maddesi gereğince Türk Mahkemelerinin yargı hakkının bulunmasının dava şartı olduğu, dava şartlarının 6100 sayılı Kanun'un 138. maddesi gereğince öncelikle inceleneceği, yargı hakkı bulunmama dava eksikliğinin de giderilmesi mümkün olmadığından, davanın dava şartı eksikliği sebebiyle usulden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde verilen kararın isabetli olmadığı gerekçesi ile davacıların istinaf başvurusunun usulen kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın yargı yetkisi yokluğu sebebiyle dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.