İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay Ceza Genel Kurulu

2023/82 E., 2026/93 K. · 18 Şubat 2026

Künye

MahkemeYargıtay Ceza Genel Kurulu
Esas no2023/82
Karar no2026/93
Karar tarihi18 Şubat 2026

Konu

Bu kararda 765 sayılı Türk Ceza Kanunu (mülga) m. 40, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 53 ve 765 sayılı Türk Ceza Kanunu (mülga) m. 37 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

Sanık ...’nın zabıt kâtibi olarak görev yapmakla birlikte, görev tanımında cezaların infazı ile ilgili yetkisi bulunmayan sanığın, bir özgü suç olan ve TCK'nın 257/1. maddesinde düzenlenen görevde yetkiyi kötüye kullanma suçunun faili olamayacağında (TCK madde 40/2) şüphe yoktur. Zira, 5275 sayılı Kanun’un 17. maddesinde düzenlenen infazın ertelenmesi kararını verme, 19. maddesi uyarınca cezaların infazı için yakalama emri düzenleme ve anılan Kanun’un 99. maddesi uyarınca kesinleşen hükümlere ait cezaların toplanmasını mahkemesinden talep etme görevi Cumhuriyet savcısı olan sanık ...’ya ait olup sanık ...’in bu işlemlerin yapılmasında kanundan veya diğer idari düzenlemelerden doğan bir görevi yoktur. Bu kapsamda norma aykırı hareket etme unsurunun sanık ... yönünden gerçekleşmemesi nedeniyle adı geçenin sanık ...’nın eylemine TCK’nın 37/1. maddesi kapsamında iştirak etmesi mümkün değildir. Ancak, sanığın C. Savcısı olan diğer sanıkla aralarındaki amir-memur ilişkisi de gözetilerek; kabulde yer verilen eyleminin, TCK’nın 40/2. maddesi delaletiyle 39/2. maddesinde tanımlanan "suça yardım etmek" kapsamında kalıp kalmadığının tartışılması gerekir.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.