Yargıtay Ceza Genel Kurulu
2024/141 E., 2026/107 K. · 18 Şubat 2026
Künye
| Mahkeme | Yargıtay Ceza Genel Kurulu |
| Esas no | 2024/141 |
| Karar no | 2026/107 |
| Karar tarihi | 18 Şubat 2026 |
Konu
Bu kararda 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 135, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 102 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 43 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Okula gitmediği için çalışmaya karar veren katılan mağdurun, işe başladığı gün sanığın cinsel istismarına maruz kaldığı iddia ettiği olayın görgüye dayalı bir tanığı bulunmamaktadır. Katılan mağdur yaşanan bu olayın etkisi ile ruh sağlığı bakımından tedavi gördüğünü beyan etmekte ise de dosyaya gelen yazı cevaplarına göre suç tarihi öncesinde de birtakım sağlık sorunlarına istinaden psikolojik tedavi gördüğü anlaşılmaktadır. Katılan mağdurun çalışmaya başladığı iş yerine çok yakın bir dükkânda çalışan annesi ile olay günü öğle vakitlerinde konuştuğunu ifade etmesine rağmen yaşadığı hadiseyi bu noktada annesine anlatmaması ve iş yerinde çalışmaya devam etmesi tutarlı bir beyan ve davranış olarak görülmemiştir. Sanık ise savunmalarında suçlamaları kabul etmediği gibi katılan mağdurun iş yerinde olduğunu söylediği saatlerde başka yerde olduğunu ifade ederek buna ilişkin tanıkların olduğunu belirtmiştir. Bu hususta dinlenen tanıklar da sanığı doğrular şekilde beyanda bulunmuşlardır. Açıklanan nedenler ile mahallinde ikame olunan ve tartışılan delillerin, gerekçeli ve muhtemel şüphenin tamamen ortadan kaldırılması ve sanığa isnat edilen çocuğun cinsel istismarı suçuna ilişkin iddiaya konu eylemi işlediği yönünde vicdani kanaat oluşması için yeterli olmadığı anlaşılmakla in dubio pro reo/ şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince ispat edilemeyen suçtan beraat kararı verilmesi gerektiği kabul edilmelidir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 135
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 102
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 43
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 103
- 6526 sayılı Kanun m. 12
- 6572 sayılı Kanun m. 42
- 6763 sayılı Kanun m. 26
- Anayasa m. 20
- Anayasa m. 21
- 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun m. 9
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 217
- Anayasa m. 138
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.