İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 11. Hukuk Dairesi

2026/3021 E., 2026/3166 K. · 3 Haziran 2026

Künye

MahkemeYargıtay 11. Hukuk Dairesi
Esas no2026/3021
Karar no2026/3166
Karar tarihi3 Haziran 2026

Konu

Bu kararda 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 56, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 305/A ve 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 146 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

Davalılar alacaklıya karşı borçtan müteselsilen sorumludurlar. Kaza tarihi olan 12.09.2010 tarihi itibariyle yürürlükte olan mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 146.maddesi uyarınca müteselsil sorumlulukta borçluların iç ilişkilerini düzenleyen hükümleri gereğince, müteselsil borçlulardan biri alacaklıya borcu ödediği takdirde, diğer müteselsil borçlulara rücu hakkı bulunmaktadır. Aynı Kanun'un 147.maddesine (TBK 167 ve devamı) göre ise diğerlerine rücu hakkına sahip olan borçlulardan her biri, ifa ettiği miktar oranında alacaklının haklarına halef olur. Alacaklı diğerlerinin zararına olarak borçlulardan birinin durumunu iyileştirirse, bunun sonuçlarına katlanır. Müteselsil sorumlulardan biri hakkındaki davadan feragat edilmesi diğer müteselsil sorumlu yönünden de teselsülden feragat niteliği taşıdığından müteselsilen zarardan sorumlu olduğu iddia edilen diğer davalılara sirayet edip etmeyeceği ve feragatten yararlanıp yararlanmayacağı ve dolayısıyla "İbra, Feragat Beyanı ve Sulh Anlaşması" başlıklı sözleşmeler değerlendirilerek karar verilmesi gerekeceğinden, kararın asıl ve birleşen davada kararı temyiz eden davalı ... lehine bozulması gerekmiştir.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.