Yargıtay 11. Ceza Dairesi
2021/33182 E., 2026/6370 K. · 10 Haziran 2026
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 11. Ceza Dairesi |
| Esas no | 2021/33182 |
| Karar no | 2026/6370 |
| Karar tarihi | 10 Haziran 2026 |
Konu
Bu kararda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 157, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 322 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 158 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
5237 sayılı TCK’nın 158/1-i bendinde, serbest meslek sahibi kişiler tarafından mesleklerinden dolayı kendilerine duyulan güvenin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesi, halinin nitelikli dolandırıcılık hali olarak kabul edildiği, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunun'un 65/2 maddesinde, “serbest meslek faaliyeti sermayeden ziyade şahsi mesaiye ilmi veya meslek bilgiye veya ihtisasa dayanan ve ticari mahiyette olmayan işlerin işverene tabi olmaksızın şahsi sorumluluk altında kendi nam ve hesabına yapılmasıdır” şeklinde tanımlandığı, aynı Kanun'un 66. maddesi ise “serbest meslek faaliyetini mutat meslek halinde ifa edenler serbest meslek erbabıdır” denildiği, yasada kendi nam ve hesabına mesleğin gerektirdiği etik kurallara uygun olarak çalışması gereken kişilerin toplumda kendilerine duyulan güveni kötüye kullanmak suretiyle dolandırıcılık suçunu işlemeleri hali nitelikli dolandırıcılık olarak düzenlenmiş ise de, bu bendin uygulanabilmesi için failin serbest meslek mensubu olması ve dolandırıcılık suçunu da mesleği gereği kendisine duyulan güveni kötüye kullanmak suretiyle işlemesi gerekte olup, sanıkların dosya kapsamından emlakçılık işi ile uğraştığı, katılana bir taşınmazın satışı konusunda aracılık ettikleri, bu durumun gerek katılan beyanı, gerekse sanık savunması ile sabit olduğu, emlakçılık yapan sanıkların kanun gereğince tanımlaması yapılan işi icra etmediği, eylemin 5237 sayılı TCK’nın 157/1 maddesine temas ettiği belirlenerek yapılan incelemede;
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 157
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 322
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 158
- 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 66
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 66
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 321
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 223
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.