Yargıtay 5. Ceza Dairesi
2022/689 E., 2026/7353 K. · 1 Temmuz 2026
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 5. Ceza Dairesi |
| Esas no | 2022/689 |
| Karar no | 2026/7353 |
| Karar tarihi | 1 Temmuz 2026 |
Konu
Bu kararda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 257, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 40 ve 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun m. 8 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Sanıklar hakkında rüşvet alma ve rüşvet verme suçlarından açılan kamu davalarında; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki rüşveti tanımlayan 252/3. maddesinde "Rüşvet, bir kamu görevlisinin görevinin gereklerine aykırı olarak bir işi yapması veya yapmaması için kişiyle vardığı anlaşma çerçevesinde bir yarar sağlamasıdır." denilerek sadece nitelikli rüşvete yer verildiği, kamu görevlisinin yapması gereken işi yapması ya da yapmaması gereken işi yapmaması için yarar sağlanmasının veya kişilerin bu şekildeki iş için kamu görevlisine çıkar temin etmelerinin rüşvet tanımından çıkarıldığı, eylemin, görevin gereklerine aykırı olarak bir işin yapılması veya yapılmaması için menfaat temin edilmesi durumunda rüşvet, kamu görevlisinin yapması gereken bir işi yapması ya da yapmaması gereken işi yapmaması için yarar sağlanması durumunda ise 6352 sayılı Kanun'dan önceki haliyle 5237 sayılı Kanun'un 257/3. maddesinde düzenlenen görevinin gereklerine uygun davranmak için çıkar sağlama suçunu oluşturacağı, kamu görevlisi olmayan diğer kişilerin ise özgü suç niteliğindeki bu suça aynı Kanun'un 40/2. maddesi uyarınca azmettiren veya yardım eden sıfatıyla iştirak edecekleri nazara alındığında;
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 257
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 40
- 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun m. 8
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 321
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 237
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 260
- 7417 sayılı Kanun m. 40
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 105
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 66
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 7
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 322
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 223
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.