İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi

2026/1962 E., 2026/4775 K. · 20 Mayıs 2026

Künye

MahkemeYargıtay 9. Hukuk Dairesi
Esas no2026/1962
Karar no2026/4775
Karar tarihi20 Mayıs 2026

Konu

Bu kararda 4857 sayılı İş Kanunu m. 22, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 371 ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 370 anılmaktadır.

Karardan

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; 1. Müvekkilinin 32 günlük yıllık ücretli izin alacağı olduğunu, 2. İşçiye uzun süre dinlenme hakkının sağlanmamasının işçi açısından haklı fesih nedeni oluşturduğunu, 3. Tanıklar ile davalı Şirket arasında dava olduğu gerekçesiyle tanıkların beyanlarının dikkate alınmamasının hatalı olduğunu, 4. Müvekkilinin 42 gün yasal izin hakkı bulunduğu buna rağmen 79 gün yıllık ücretli izin kullandığı yönündeki tespitlerin yanlış olduğunu ileri sürmüştür. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, iş sözleşmesinin feshi ile davacının kıdem tazminatına hak kazanıp kazanmadığı, yıllık ücretli izin ve fazla çalışma ücreti alacaklarının ispatına ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.