Yargıtay 12. Ceza Dairesi
2026/1592 E., 2026/5353 K. · 21 Mayıs 2026
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 12. Ceza Dairesi |
| Esas no | 2026/1592 |
| Karar no | 2026/5353 |
| Karar tarihi | 21 Mayıs 2026 |
Konu
Bu kararda 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 298, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 89 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 62 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
… kaza tarihinde sanığın bu şirkette çalıştığına dair bir kayıt veya tespitin olmadığı, kolluk tarafından toprağın kimin tarafından döküldüğü konusunda araştırma yapıldığı ancak kesin bir tespit yapılamadığı, kazaya neden olan toprağın kaza tarihinden ne kadar önce ve kimler tarafından yola döküldüğüne dair kesin ve somut bir tespitin de olmadığı, kaza tarihinde yan yana bir çok inşaatın olduğu, kaldı ki toprağın belediye tarafından döküldüğü iddialarının da bulunduğu, kazadan hemen sonra veya yakın tarihlerde inşaatta çalışan işçiler veya şantiye şefi olarak sanığın inşaatta olduklarına dair bir tespitin de olmadığı, bu haliyle sanık ve suç üzerindeki şüphenin giderilemediği, ceza hükmünün belirli bir derecedeki şüpheye göre değil her türlü şüpheden arınmış kesin ve somut kanıtlara göre verilmesi gerektiği, şüphenin sanık yararına değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle sanığın beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 298
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 89
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 62
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 231
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 223
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 289
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 302
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 304
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.